Rewolucja w modzie łódzkiej w latach powojennych: historia i ciekawostki

Każdy okres historyczny ma swoją modę – tak się najzwyczajniej w świecie składa, że moda, podobnie jak inne rzeczy, nigdy nie stoi w miejscu, ciągle się rozwija, szuka nowych form i obrazów. Bardzo ciekawy z punktu widzenia historycznego był okres powojenny – czas, kiedy świat „dochodził do siebie” po dotkliwych skutkach wojny, uczył się żyć na nowo i tworzyć coś nowego, informuje portal lodzanka.eu.

W latach powojennych w Łodzi i wielu innych europejskich miastach nastąpiła prawdziwa rewolucja w świecie mody, stylu i urody. Przeczytaj poniższy artykuł, aby dowiedzieć się, jak ten czas zaznaczył się dla Łodzi, jakie były charakterystyczne cechy ubioru kobiet w tamtych latach i inne ciekawostki z historii rozwoju mody.

Zmiany w modzie łódzkiej w latach przedwojennych

Rewolucja w modzie damskiej rozpoczęła się jeszcze przed wybuchem I wojny światowej. To właśnie w tym okresie aktywnie szerzyły się idee emancypacji, znajdując swoich zwolenników głównie wśród młodego pokolenia dziewcząt. 

Przed wybuchem I wojny światowej kobiety coraz częściej zaczęły uprawiać różne sporty, takie jak kolarstwo, tenis czy jazda konna. O ile w XIX wieku kobiet uprawiających sport było niewiele, o tyle dziś kobiety coraz częściej wybierają aktywność sportową jako sposób spędzania wolnego czasu. To oczywiście wpłynęło również na modę na rzecz bardziej praktycznych ubrań. 

W tym okresie nastąpiła również rewolucja w zakresie edukacji i zatrudnienia. Coraz więcej wykształconych kobiet podejmowało pracę zarobkową, aktywniej włączało się w życie społeczne i publiczne, opanowywało różne zawody i budowało kariery. 

Zmiany w łódzkiej modzie, o które apelowali lekarze

W tamtych latach ówczesna medycyna również zaczęła domagać się zmian w trendach modowych. W tym czasie odkryto już, że modne gorsety, po które często sięgały łódzkie panie, aby uatrakcyjnić swoją sylwetkę, w rzeczywistości były niezwykle szkodliwe dla zdrowia, a nawet życia kobiety. Kobiety nosiły gorsety, by podkreślić smukłą postawę, wizualnie zmniejszyć talię i  powiększyć ramiona, podtrzymać piersi, dzięki czemu wydawały się one bardziej okazałe niż w rzeczywistości.

Od początku XX wieku gorsety stopniowo przestają być częścią kobiecej garderoby. Aktywnie sprzyjało temu wynalezienie promieniowania rentgenowskiego, w którym lekarze widzieli poważnie zdeformowane żebra i organy wewnętrzne, co wynikało z faktu, że kobiety stale nosiły ten element odzieży.

Wiele kobiet w wyniku ciągłego noszenia gorsetów nie mogło mieć dzieci – również ze względu na to, że ten element ściskał narządy wewnętrzne kobiet.

Zaniepokojeni lekarze zaczęli bić na alarm, w efekcie czego gorsety przestały być stałym elementem kobiecych szaf na całym świecie i w Łodzi. 

Wpływ wojny na zmiany w świecie mody

Okres powojenny był decydującym przełomem w zmianach mody. Faktem jest, że wojna światowa spowodowała szereg zmian w niemal wszystkich sferach życia mieszkańców Łodzi. Tak więc w wyniku wielkich działań wojennych nastąpiły istotne zmiany społeczne, obyczajowe i gospodarcze, które oczywiście wpłynęły na modę w Łodzi. 

W latach powojennych nie próbowano już korygować kobiecej sylwetki gorsetami, a skomplikowany krój sukien stopniowo zaczął zanikać. Od tego czasu łodzianki przestały nosić stroje, które ciasno oplatały się wokół ich spiętych talii – zaczęły dbać o swoje zdrowie i chciały urodzić zdrowe potomstwo. 

Odtąd damskie ubrania nie „obciążały” ciała i nie były ciężarem – ówczesne stroje swobodnie układały się na ramionach, a w damskiej szafie zaczęły pojawiać się detałe zapożyczone z męskiej garderoby i odzieży sportowej. Mimo to gorsety pozostały w garderobie, ale nie były noszone tak często, a z czasem producenci zadbali o to, by były znacznie bezpieczniejsze i wygodniejsze dla kobiet. Obecnie gorsety nadal znajdują się w szafach wielu kobiet, ale noszone są głównie do bujnych stylizacji i niektórych typów sukienek.

Nadal noszono długie suknie, ale miały one prostszą linię, były dość obszerne i ukrywały kobiecą sylwetkę, a w latach powojennych szyto je bez podszewek i usztywnień – wszystko po to, by uprościć ubranie, a nie uczynić je cięższym. Talia w pierwszych latach powojennych znajdowała się nieco poniżej klatki piersiowej, ale z biegiem lat ulegała obniżeniu.

Geometryzacja odzieży i zwrócenie uwagi na krajowych producentów

Kolejne lata upłynęły pod znakiem zmian w sztuce – był to okres rozpowszechniania się awangardowych tendencji w świecie sztuki. Niektóre tendencje artystyczne zostały przeniesione także na modę – na przykład suknie wieczorowe – choć nadal były szyte z luksusowych, drogich tkanin, miały raczej prosty, koszulowy kształt, dekolty typu plunging i awangardowe wycięcia u dołu.

Po okresie stagnacji w latach powojennych, moda ponownie uległa znaczącym zmianom. Zaczęto szyć suknie, których głównym zadaniem było podkreślenie smukłej i wysokiej kobiecej sylwetki. Zmieniły się też proporcje – spódnica stała się dłuższa. Przed II wojną światową, w latach 1932-1935, noszono w Łodzi suknie dzienne, sięgające do 25 centymetrów od ziemi, a suknie wieczorowe były jeszcze dłuższe.

Lata trzydzieste XX wieku w Polsce to także kampania na rzecz rozwoju przemysłu krajowego i wspierania rodzimych producentów w wielu dziedzinach. Wśród nich był przemysł odzieżowy, który również potrzebował wsparcia.

W tym czasie łodzianki mogły przeczytać w magazynach modowych liczne rekomendacje na rzecz kupowania modeli wykonanych z krajowych tkanin. Stołeczne domy mody proponowały zakup sukienek i dodatków z lnu oraz popularnego jedwabiu z Milanówka.

Był to dobry trend w świecie mody, gdyż krajowa produkcja pozwoliła na znaczne obniżenie cen. Dzięki temu modne modele odzieży damskiej, szyte według wzorów najlepszych domów mody w Londynie czy Paryżu, stały się bardziej przystępne cenowo. Był to dobry krok naprzód, bo odtąd na takie ubrania mogły sobie pozwolić nie tylko kobiety z najbogatszych łódzkich rodzin, ale także kobiety o mniejszych dochodach, przedstawicielki zawodów inteligenckich, kobiety z dobrym wykształceniem itp.

Zmiana koncepcji odzieży damskiej

Lata międzywojenne upłynęły pod znakiem przewartościowania koncepcji pięknego kobiecego ubioru. Ludzie podziwiali nie kobietę, która była wystawnie i drogo ubrana, ale elegancki wizerunek kobiety – taki, w którym kobieta ubierała się i wybierała swój wizerunek w zależności od okoliczności. 

Łodzianki mogły więc ubierać się prosto i niedrogo, lecz ubrania musiały być harmonijne pod względem kształtu, koloru i materiałów. Ponadto bardzo ważne było, aby ubiór odpowiadał indywidualnemu typowi urody kobiety. To znaczy, że o ile wcześniej zamożne panie nosiły drogie i luksusowe ubrania, to w tych czasach mogły zadowolić się prostszą garderobą, bo najważniejsze było to, żeby pasowała do urody i aparycji kobiety.

Zdaniem badaczy historii mody w Łodzi, przewartościowanie koncepcji pięknego stroju kobiecego miało pozytywny wpływ na rozwój przemysłu modowego. Spowodowało to przede wszystkim wzrost różnorodności ubrań – casualowych, spacerowych, formalnych, odświętnych i wieczorowych. Dobry asortyment dla pań został stworzony na każde miejsce i okazję.

.,.,.,.